انجمن علمی پدافند غیرعامل ایران نشریه علمی شهر ایمن 2676-556X 5 3 2022 11 22 Assessment of the Level of Resiliency in Urmia City ارزیابی و تحلیل میزان تاب‌آوری شهر ارومیه 49 65 702211 10.22034/ispdrc.2022.702211 FA امید مبارکی گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه مراغه، مراغه،ایران مرضیه اسمعیل پور گروه جغرافیای دانشگاه مراغه امیر مدرومی گروه جغرافیای دانشگاه مراغه Journal Article 2022 11 09 Urbanization is one of the most prominent features of the world today, and most of the world's population<br />resides in cities. Most towns and settlements are located in places that are exposed to various natural<br />hazards or man-made disasters due to the interference and advancement of human technology which is a<br />major challenge in achieving the sustainable development of urban communities. An attitude that has<br />been present in urban planning and crisis management in dealing with accidents has been coping attitudes<br />and reducing vulnerability. At present, the approach to upgrade is a new perspective that emphasizes the<br />reduction of vulnerability and a resilient view to increasing the resilience and flexibility of cities against<br />natural and man-made disasters. The type of applied research and its method is descriptive-analytical. To<br />do research, a questionnaire was used that was completed by 40 urban experts. The results show that the<br />Urmia city is relatively favorable in terms of social and infrastructural exposure, but in terms of<br />institutional-managerial, economic, and physical-environmental vibrations, it is not desirable. In general,<br />the overall viability of Urmia city is less than optimal for experts, so that the calculated value of the<br />overall vibration of Urmia city is 2.94 below the baseline (3). In the end, according to the stepwise<br />regression test, among the components of the urban vibrancy of Urmia, the social index had the most<br />effect on the urbanization of Urmia, and the infrastructure index had the least effect.  شهرنشینی از خصوصیات بارز جهان امروز است و اکثر جمعیت دنیا در شهرها ساکن هستند. بیشتر شهرها و مراکز سکونتگاهی در مکان‌هایی بنا شده‌اند که در معرض انواع مخاطرات طبیعی و یا مخاطرات انسانی بر اثر دخالت‌ها و پیشرفت‌های تکنولوژی بشری قرار دارند که این چالشی اساسی در دست‌یابی جوامع شهری به توسعه پایدار می‌باشد. نگرشی که تا به امروزه در برنامه‌ریزی شهری و مدیریت بحران در برخورد با سوانح وجود داشته نگرش مقابله‌ای و کاهش آسیب‌پذری بوده است، در حال حاضر رویکرد تا‌ب‌آوری دیدگاه جدیدی است که به‌ جای تمرکز بر کاهش ‌آسیب‌پذیری و نگاه مقابله‌ای به افزایش تاب‌آوری و انعطاف‌پذیری شهرها در برابر مخاطرات طبیعی و انسانی تأکید می-کند. نوع تحقیق کاربردی و روش آن توصیفی- تحلیلی می‌باشد. برای انجام تحقیق از تحلیل پرسشنامه‌ای که توسط 40 نفر از خبرگان و متخصصان شهری تکمیل شده استفاده شد.نتایج نشان می‌دهد که شهر ارومیه به لحاظ تاب‌آوری اجتماعی و زیرساختی در حد نسبتاً مطلوب قرار دارد اما از نظر تاب‌آوری نهادی- مدیریتی، اقتصادی و کالبدی- محیطی دارای وضعیت مطلوبی نیست. در مجموع تاب‌آوری کلی شهر ارومیه از نظر متخصصان پایین‌تر از حد مطلوب می‌باشد، به‌طوری که مقدار محاسبه شده تاب‌آوری کلی شهر ارومیه 94/2 کمتر از حد مبنا (3) است. و بر اساس آزمون رگرسیون گام به گام از میان مؤلفه‌های تاب‌آوری شهر ارومیه شاخص اجتماعی بیشترین تأثیر را در تاب‌آوری شهر ارومیه داشته و شاخص زیرساختی کمترین تأثیر را داشته است. https://www.ispdrc.ir/article_702211_120a60c2c85653faed08a940a8b7929f.pdf