اسفنجاری کناری، عیسی؛ علیخانی، آذر. (1399). بازشناسی و بازخوانی صحه، فضای فراموش شده شهری در شهر تاریخی اصفهان. معماری اقلیم گرم و خشک، 8(12)، 1–23.
انجم شعاع، مریم؛ حناچی، پیروز؛ و اندرودی، الهام. (1398). اصول و راهکارهای طراحی ساختارهای میانافزا به مثابه محرک توسعه بافتهای تاریخی. شهر ایرانی اسلامی، 10(37)، 67–79.
DOI: 20.1001.1.2228639.1398.10.37.6.0
بزرگنیا، مهدی؛ استعلاجی، علیرضا؛ و شیخ اعظمی، علی. (1401). تبیین نقش پروژههای محرک توسعه در بازآفرینی بافتهای فرسوده شهری (نمونه موردی : منطقه 11 شهر تهران). فصلنامه شهر پایدار، 5(2)، 145-164.
https://www.jscity.ir/article_164507.html
پور موسوی، سیدموسی؛ ناصر مستوفی، انوشیروان؛ و شکوهی بیدهندی، محمدصالح. (1393). شناسایی اصول و راهکارهای اجرایی توسعه میانافزا در شهر تهران به عنوان یکی از ابعاد توسعه شهری پایدار. مطالعات توسعه اجتماعی ایران، 6(4)، 37–57.
https://sanad.iau.ir/Journal/jisds/Article/821558
پندار، هادی. (1399). چارچوب تبدیل فرایند شکلگیری پروژههای بزرگمقیاس در بافتهای تاریخی به محرک توسعه (کاتالیست) مثبت - موردپژوهی: بافت تاریخی نجف اشرف. پژوهشهای معماری اسلامی، 8(2)، 73–95. http://jria.iust.ac.ir/article-1-1345-fa.html
پوراحمدی، مجتبی. (1398). بازتعریف ضوابط شهرسازی استقرار بنا با رویکرد حفاظت از بافت های تاریخی شهرها (نمونه موردی شهر لاهیجان). دانش شهرسازی، 3(2)، 65–82. https://doi.org/10.22124/upk.2019.14132.1271
ترک زبان، شقایق؛ محمد مرادی، اصغر. (1390). ضوابط طراحی معماری در بافتهای تاریخی. معماری اقلیم گرم و خشک، 1(1)، 53–66.
توبچی ثانی، علی؛ مسعود، محمد؛ ربانی، اسدالله؛ و صرامی فروشانی، گلناز. (1401). برنامهریزی بر پایه سناریو و کاربرد آن در بازآفرینی شهری پایدار (مورد پژوهی: بافت فرسوده شهری درگهان جزیره قشم). توسعه پایدار شهری، 3(7)، 39–58.
https://doi.org/10.22034/usd.2022.697956
خدری، علیرضا؛ پوراحمد، احمد؛ و زنگنه، سعید. (1402). تحلیل بازآفرینی پایدار شهری در بهبود کیفیت زندگی مناطق فرسوده با رویکرد مشارکت مردمی (مطالعه موردی: محله سرخور بندرگناوه ). نشریه علمی شهر ایمن، 6(3) ، 97-112.
https://doi.org/10.22034/ispdrc.2023.2013303.1057
داداش پور، هاشم؛ تقوایی، علی اکبر؛ و قانع، نرگس. (1393). بررسی ظرفیت توسعه میانافزا در فضاهای موقوفه شهری؛ مطالعه موردی: ناحیه 3 منطقه 2 شهر یزد. فصلنامه مطالعات شهر ایرانی اسلامی، 15، 63–78.
https://www.sid.ir/paper/177452/fa
درویش، امیرپژمان؛ منصوری، بهروز؛ و جاویدی نژاد، مهرداد. (1401). معماری احیاکننده در ارتقای کیفیت مسکن و بافت فرسوده در ایران. توسعه پایدار شهری، 3(9)، 93–112. https://doi.org/10.22034/usd.2023.704580
دهقانی، حمید. (1401). گزارش مدیریتی مطالعه فرهنگی اجتماعی بافت تاریخی باباقاسم و ارائه مجموعه اقدامات مداخله اجتماعی مورد مطالعه: محلههای شهشان، دردشت و سنبلستان.
سجادزاده، حسن؛ حمیدینیا، مریم؛ و دالوند، رضوان. (1396). سنجش و ارزیابی ابعاد محرک توسعه در بازآفرینی محلههای سنتی نمونه موردی: محله حاجی در بافت تاریخی شهر همدان. نشریه جغرافیا و توسعه، 15(49)، 1–22.
شاه تیموری، یلدا؛ مظاهریان، حامد. (1391). رهنمودهای طراحی برای ساختارهای جدید در زمینه تاریخی. نشریه هنرهای زیبا- معماری و شهرسازی، 17(4)، 1–15.
شهاب زاده، محمد. (1391). راهنمای طراحی فضاهای محرک توسعه در بافتهای فرسوده. نشریه داخلی شرکت عمران و بهسازی، 8، 16–23.
شهیدبهشتی، مرکز اسناد و تحقیقات دانشکده معماری و شهرسازی. (1377). گنجنامه؛ خانههای اصفهان. تهران: سازمان میراث فرهنگی کشور.
عبدالحمیدی، مهسا؛ جلیلی صدرآباد، سمانه؛ و دولتآبادی، فریبرز. (1398). انتخاب الگوهای معماری میانافزا مناسب در بافت تاریخی با تمرکز بر خوانش ویژگیهای کالبدی- فضایی نمونه مطالعاتی بافت تاریخی منطقۀ قورخانه تهران. مدیریت شهری و روستایی، 18(55)، 255–276.
عزیزی، محمد مهدی؛ و بهرا، بهاره. (1396). نقش پروژه های محرک توسعه در بازآفرینی بافت مرکزی شهرها: نمونه مطالعاتی، بافت تاریخی شهر یزد. هنرهای زیبا: معماری و شهرسازی، 22(4)، 5-16.
https://jfaup.ut.ac.ir/article_65692.html
علیپور، روجا؛ و خادمی مسعود. (1390). تأثیرات ساختارهای میانافزا بر تحریک نوسازی در بافتهای فرسوده. منظر، 3(14)، 80-83.
https://www.manzar-sj.com/article_106.html
فتح العلومی، ایل ناز؛ کاشانی جو، خشایار. (1400). بررسی اصول مکانیابی خطوط تراموا در بافت تاریخی با رویکرد پروژه محرک توسعه شهری (نمونه موردی: منطقه 12 شهر تهران). مدیریت شهری و روستایی، 20(64)، 25–39.
https://ensani.ir/file/download/article/65be538e44762-10065-1402-899.pdf
فنی، زهره؛ موسوی، سیدمحسن. (1400). ارزیابی اولویتهای بازتوسعه فضاهای رهاشده شهری (مطالعه موردی: منطقه 18 تهران). توسعه پایدار شهری، 2(5)، 1–21. https://doi.org/10.22034/usd.2021.696808
فیلدن، برناردملشیور و یوکیلتو، یوکایو. (1383). راهنمای مدیریت برای محوطههای میراث جهانی. مؤسسه انتشارات و چاپ دانشگاه تهران.
قرهبگلو، مینو؛ نژادابراهیمی، احد؛ و اردبیلچی، ایلقار. (1398). معماری میانافزا؛ رویکردی میانرشتهای برای طراحی در بافت تاریخی نمونۀ موردی: مجموعۀ تجاری مشروطه در بافت تاریخی بازار تبریز. باغ نظر، 16(76)، 57–68.
معاونت شهرسازی و معماری شهرداری اصفهان. (1399). بازتعریف نقش محلات هدف گردشگری در راستای توسعه گردشگری (محله شهشهان).
معززی مهر طهران، امیرمحمد؛ امیدی پور، مرتضی. (1399). بررسی پایداری و ساختار فضایی محلات و بافتهای فرسوده و ناکارآمد شهر اصفهان با استفاده از روش چیدمان فضا. توسعه پایدار شهری، 2(2)، 11–18.
https://usdjournal.daneshpajoohan.ac.ir/article_696711.html
موسوی، میرسعید؛ حبیب، فرح؛ و ماجدی، حمید. (1395). بازشناسی ویژگیهای کالبدی- فضایی بافت قدیم شهر در ایران. هویت شهر، 10(4)، 19–28.
میرخواجه الدین، آسوده؛ مجلسی کوپائی، ابوذر؛ و ایزدی، محمدسعید. (1402). ارتباط تحول در معماری شهری و مفاهیم پایداری اجتماعی (نمونه موردی بافت همت آباد اصفهان). مطالعات هنر اسلامی، 20(51)، 658–680.
DOI: 10.22034/ias.2023.380693.2142
ناصری، فرناز؛ شهبازی، مجید؛ و ثبوتی، هومن. (1399). باز آفرینی محلات شهر زنجان در تطبیق با شاخصههای شهر ایرانی اسلامی (نمونه موردی محلات حسینیه و نایب آقا). مطالعات هنر اسلامی، 17(40)، 333–349.
DOI: 10.22034/ias.2020.223525.1212
نوایی، کامبیز و حاجیقاسمی، کامبیز. (1399). خشت و خیال (شرح معماری اسلامی ایران). سروش، دانشگاه شهید بهشتی.
Aliyu, M. (2018). Strategies for the Development of Integrated Infill Buildings in Historic Contexts. Advanced Research in Construction and Urban Architecture, 3(4), 6–33. Retrieved from: https://www.academia.edu/65260463/Strategies_for_the_Development_of_Integrated_Infill_Buildings_in_Historic_Contexts
Demiri, K. (2013). New Architecture as Infill in Historical Context. Architecture and Urban Planning, 7. doi: 10.7250/aup.2013.005
Falconer, M. K., & Frank, J. E. (1990). Sufficiency of Infrastructure Capacity for Infill Development. Journal of Urban Planning and Development, 116(3). https://doi.org/10.1061/(asce)0733-9488(1990)116:3(137)
Farris, J. T. (2001). The barriers to using urban infill development to achieve smart growth. Housing Policy Debate, 12(1). https://doi.org/10.1080/10511482.2001.9521395
Grimmer, A. E., & Weeks, K. D. (1986). New Exterior Additions to Historic Buildings: Preservation Concerns. Department of the Interior (DOI)National Park Service (NPS).
Parris N. Glendening, G., & Roy Kienitz, S. (2001). Models and Guidelines for Infill Development.
Sadiqi, Z., Trigunarsyah, B., & Coffey, V. (2017). A framework for community participation in post-disaster housing reconstruction projects: A case of Afghanistan. International Journal of Project Management, 35(5). https://doi.org/10.1016/j.ijproman.2016.11.008
Simon, M. (2007). Modernity and context - Hungarian architecture at the beginning of the Kádár-era. Periodica Polytechnica Architecture, 38(1). https://doi.org/10.3311/pp.ar.2007-1.05
Sternberg, E. (2002). What makes buildings catalytic? How cultural facilities can be designed to spur surrounding development. Journal of Architectural and Planning Research, 19(1). https://www.jstor.org/stable/43030597
Tavernor, R., & Gassner, G. (2010). Visual consequences of the plan: Managing London’s changing skyline. City, Culture and Society, 1(2). https://doi.org/10.1016/j.ccs.2010.06.001
Tweed, C., & Sutherland, M. (2007). Built cultural heritage and sustainable urban development. Landscape and Urban Planning, 83(1). https://doi.org/10.1016/j.landurbplan.2007.05.008
Winter, V. (2003). Historic Districts in Anderson, South Carolina: Design Guide Lines.
References
Aliyu, M. (2018). Strategies for the Development of Integrated Infill Buildings in Historic Contexts. Advanced Research in Construction and Urban Architecture, 3(4), 6–33. Retrieved from: https://www.academia.edu/65260463/Strategies_for_the_Development_of_Integrated_Infill_Buildings_in_Historic_Contexts
Asfanjarikanari, A., & Alikhani, A. (2020). Recognition and Reinterpretation of "Saheh," the Forgotten Urban Space in the Historical City of Isfahan. Architecture of Hot and Dry Climates, 8(12), 1–23. [In Persian]. DOI: 10.29252/ahdc.2021.15089.1429
Brink, E., Dellve, L., Hallberg, U., Abrahamsson, K. H., Klingberg, G., & Wentz, K. (2006). Constructing grounded theory. A practical guide through qualitative analysis. International Journal of Qualitative Studies on Health and Well-Being, 1(3). https://doi.org/10.3402/qhw.v1i3.4932
Demiri, K. (2013). New Architecture as Infill in Historical Context. Architecture and Urban Planning, 7. doi: 10.7250/aup.2013.005
Darvish, E., Mansouri, B., & Javidi Nejad, M. (2022). Regenerative Architecture in Improving Housing Quality and Worn-out Texture in Iran. Sustainable Urban Development, 3(9), 93–112. [In Persian] .https://doi.org/10.22034/usd.2023.704580
Farris, J. T. (2001). The barriers to using urban infill development to achieve smart growth. Housing Policy Debate, 12(1). https://doi.org/10.1080/10511482.2001.9521395
Fielden, B., & Yukihito, Y. (2004). Guidelines for Managing World Heritage Sites. Tehran: Tehran University Press.[In Persian].
Falconer, M. K., & Frank, J. E. (1990). Sufficiency of Infrastructure Capacity for Infill Development. Journal of Urban Planning and Development, 116(3). https://doi.org/10.1061/(asce)0733-9488(1990)116:3(137)
Grimmer, A. E., & Weeks, K. D. (1986). New Exterior Additions to Historic Buildings: Preservation Concerns. Department of the Interior (DOI) National Park Service (NPS).
Hajighasemi, K., Rasooli, J., & Navayi, K. (2020). Brick and Imagination (A Description of Iranian Islamic Architecture). Tehran: Soroush.[In Persian].
Kaveh, F., & Mousavi, S. (2021). Evaluation of Redevelopment Priorities for Abandoned Urban Spaces (Case Study: District 18 of Tehran). Sustainable Urban Development, 2(5), 1–21. [In Persian].
Kvale, S., & Brinkmann, S. (2009). InterViews: Learning the Craft of Qualitative Research Interviewing, 2nd ed.
Mazzi Mehr Tehran, A. M., & Omidipoor, M. (2020). Evaluation of Sustainability and Spatial Structure of Neighborhoods and Worn-out Textures in Isfahan Using Space Syntax. Sustainable Urban Development, 2(2), 11–18.[In Persian].
Mirkhajedin, A., Majlesikoupaei, A., & Izadi, M. S. (2023). The Relationship Between Urban Architectural Transformation and Concepts of Social Sustainability (Case Study: Hemmat Abad, Isfahan). Islamic Art Studies, 20(51), 658–680.[In Persian].
DOI: 10.22034/ias.2023.380693.2142
Mousavi, M., Habib, F., & Majdi, H. (2016). Recognition of Physical-Spatial Characteristics of the Old Texture of Cities in Iran. City Identity, 10(4), 19–28.[In Persian]. DOI: 20.1001.1.17359562.1395.10.4.2.3
Naseri, F., Shahbazi, M., & Sabooti, H. (2020). Regeneration of Zanjan City Neighborhoods in Accordance with the Characteristics of the Iranian Islamic City (Case Study: Hoseiniyeh and Naib Agha Neighborhoods). Islamic Art Studies, 17(40), 333–349.[In Persian]. DOI: 10.22034/ias.2020.223525.1212
Parris N. Glendening, G., & Roy Kienitz, S. (2001). Models and Guidelines for Infill Development.
Sajadzadeh, H., Hamidi Nia, M., & Dalvand, R. (2017). Measuring and Evaluating the Dimensions of Development Catalysts in the Regeneration of Traditional Neighborhoods: Case Study of Haji Neighborhood in the Historical Fabric of Hamedan City. Journal of Geography and Development, 15(49), 1–22. [In Persian]. DOI: 10.22111/gdij.2017.3446
Shahteimuri, Y., & Mazaheryan, H. (2012). Design Guidelines for New Structures in Historical Contexts. Fine Arts - Architecture and Urban Planning, 17(4), 1–15.[In Persian]. DOI: 10.22059/jfaup.2012.36363
Simon, M. (2007). Modernity and context - Hungarian architecture at the beginning of the Kádár-era. Periodica Polytechnica Architecture, 38(1). https://doi.org/10.3311/pp.ar.2007-1.05
Sternberg, E. (2002). What makes buildings catalytic? How cultural facilities can be designed to spur surrounding development. Journal of Architectural and Planning Research, 19(1). https://www.jstor.org/stable/43030597
Tavanor, R., & Gassner, G. (2010). Visual consequences of the plan: Managing London’s changing skyline. City, Culture and Society, 1(2). https://doi.org/10.1016/j.ccs.2010.06.001
Tavakoli, Z., & Masoudi, A. (2022). Scenario-Based Planning and Its Application in Sustainable Urban Regeneration (Case Study: Urban Worn-out Fabric in Dargahan, Qeshm Island). Sustainable Urban Development, 3(7), 39–58.[In Persian].
Tweed, C., & Sutherland, M. (2007). Built cultural heritage and sustainable urban development. Landscape and Urban Planning, 83(1). https://doi.org/10.1016/j.landurbplan.2007.05.008
Winter, V. (2003). Historic Districts in Anderson, South Carolina: Design Guidelines.
