سرعت و ماهیت سریع شهرنشینی در سراسر جهان چالش‌های جدیدی را برای دولت‌ها و همچنین دانشمندان و فعالان اجتماعی ایجاد کرده‌است. فضاهای عمومی شهری یک فضای اجتماعی است،که به‌طور کلی برای همه افراد قابل‌دسترس است. اما اکنون برای بسیاری از زنان و کودکان همراه آنها، استفاده از فضاهای‌عمومی، بخصوص پارک‌های شهری، در سراسر جهان باعث نگرانی زیادی شده‌است. این فضاها باید پاسخگوی نیازها، ایمنی و حس‌تعلق زنان، برای استفاده از آنها باشد. روش تحقیق حاضر بصورت توصیفی و تحلیلی و پیمایشی است. جامعه آماری تحقیق شامل زنان محله قطران تبریز می‌باشد. حجم نمونه شمال 380 نفر می باشد که از طریق فرمول کوکران بدست آمد، برای پایایی سوالات از آلفای کرونباخ استفاده شد. تحلیل داده ها هم از طریق تکنیک تحلیل عاملی و نرم افزار SPSS انجام شده است. هدف از این پژوهش طراحی فضاهای شهری ایمن برای زنان براساس تعاملات اجتماعی مادر و کودک در پارک بانوان می‌باشد. نتایج تحقیق نشان میدهد که، در پارک بانوان آنا در تبریز  می‌توان با تغییراتی در طراحی از نظر ایمنی و نیازهای زنان امکان فعالیت همزمان مادر و کودک را فراهم کرد. همچنین محدودیت ها و فرصت هایی برای  طراحی فضاهای پارک های بانوان به همین منظور وجود دارد.